Storythai

เหอะๆ
กูเลวว่ะ
นิสัย สุดๆ
ว่าพ่อแม่ ตะคอกพ่อแม่
อารมณ์กู มาน ห้ามไม่ได้
โมโหอารมณ์ขึ้น มานก็ลงยาก
ขนาดพ่อแม่กูยังไม่เว้น
ก็คงตกนรก ที่สุด
คนอื่น เค้าคงมองกูแบบ
น่าสมเพศ 
ละอาย ตัวเองว่ะ
กูมันเปนคน  โมโหครายก็แรง
และไม่ชอบยอมครายง่ายๆ
อะไรที่กูค้างคา
กูต้องรู้ให้ได้
ครายด่ากูครายว่ากู
กูก็ไม่ค่อยอยากจายอมเท่าไหร่
ถ้าไม่ให้เรื่องมันจบ
อย่างเรื่องเพื่อน
ทะเลาะกะพวกมัน
กูก็ไม่ชอบ ที่จะให้พวกมรึงมาว่าลับหลัง
รึว่า  ของๆกู
ถ้าสมมุติ กูไปด่า ของๆมรึง
มรึงจะไม่ชอบไหม
กูเป็นคนโผงผาง
รึว่าปากหมา ว่าง่ายๆ
แก้ไม่ได้
มีไร พูดไม่คิด
จนทำให้คนอื่นเค้าเกลียดตัวเอง
นิสัยกู มันไม่ดีมาหลายอย่างแล้วแหละ
ยิ่งกูทำแบบนี้ ..ก็ยิ่งทำให้รู้สึกว่ากู เลวมากแค่ไหน
เอาแต่ใจตัวเอง
โวยวาย
และ ไหนล่ะ ส่วนที่ดีในตัวกู
ไหน
มีรึ
ก็เหมือนอย่างที่แม่กูบอกนั่นแหละ
ยิ่งโตยิ่งเลว
-
-
-
กูก็ไม่อยากทำเท่าไหร่
อารมกู มันปลุกให้เปนแบบนี้มาตั้งแต่
ไหนแต่ไรแล้ว
ห้ามไม่ได้
ควบคุมอารมตัวเองไม่อยุ่
ครายอย่ามีนิสับแบบกูเลย
ไม่ดีหรอก

-
ทำได้ก็อยากขอโทดพ่อแม่เหมือนกันแหละ
ก็คงรู้
ความคิดวัยรุ่น
ไม่ยอมเสียฟอมให้กับพ่อแม่อยุ่แล้ว
แต่ ครายหลายคนก็ยอม
เพราะไม่ได้ นิสัยโมโหร้ายอย่างกูไง

"ขอโทดนะแม่...พ่อ"

คงไม่มีครายอยากคุยกะกูแล้วล่ะ
รู้ว่านิสัยเปนแบบนี้